De regels van het Museum, en wat je mag meenemen
Deze regels zijn vastgesteld door het Gedenkteken, niet door ons. Ze worden bij de ingang gehandhaafd, en wie op eigen gelegenheid komt, wordt het vaakst tegengehouden. Alles hieronder komt uit de informatie die het Museum zelf publiceert.
Tasmaat: de regel waar mensen op stuklopen
Niets groter dan 35 × 25 × 15 cm mag mee naar binnen. Dat is kleiner dan de meeste dagrugzakken. Het Museum vraagt bezoekers hun tassen in de auto of bus te laten.
Kom je met het openbaar vervoer, dan heb je geen van beide, dus alles wat te groot is gaat naar de bagageopslag – en dan sta je in de rij om het af te geven en opnieuw om het op te halen, aan het eind van een dag die al vier uur duurt.
Kom dertig minuten eerder
Het Gedenkteken vraagt dit omdat iedereen door een beveiligingscontrole gaat, vergelijkbaar met een vliegveld. In het seizoen is dat geen veiligheidsmarge, maar de tijd die het echt kost. Wie op zijn toegangstijd aankomt, mist hem.
Openingstijden
Het Museum is elke dag open, behalve op 1 januari, 25 december en eerste paasdag. De tijden hieronder zijn de uren waarin een bezoek mag beginnen; na de laatste toegang mag je nog negentig minuten op het terrein blijven.
| december | 7:30 – 14:00 |
|---|---|
| januari, november | 7:30 – 15:00 |
| februari | 7:30 – 16:00 |
| maart, oktober | 7:30 – 17:00 |
| april, mei, september | 7:30 – 18:00 |
| juni, juli, augustus | 7:30 – 19:00 |
Controleer dit voordat je vertrekt. De tijden veranderen met het seizoen en soms op korte termijn.
Hoeveel tijd je moet rekenen
Het Museum raadt minimaal zo'n negentig minuten voor Auschwitz I aan en evenveel voor Birkenau. Een gewone rondleiding door beide delen duurt ongeveer drie en een half uur. Tel de reis heen en terug erbij op en het is het grootste deel van een dag.
Gidsen zijn schaars: het Museum raadt aan er minstens twee maanden van tevoren een te boeken. Daarom staan data al lang van tevoren als niet beschikbaar, en daarom kunnen organisatoren met toegewezen plaatsen ze nog aanbieden.
Op het terrein
- Identiteitsbewijs met foto. De namen op de boeking worden bij de ingang vergeleken met een identiteitsbewijs. Ze kunnen niet meer worden gewijzigd zodra de lijst is doorgegeven.
- Kleding en gedrag. Dit is een begraafplaats en een plaats van herinnering. Het Museum vraagt bezoekers zich daarnaar te kleden en te gedragen. Een groot deel van het bezoek is buiten, Birkenau ligt onbeschut en de ondergrond is oneffen.
- Fotograferen. Toegestaan in de meeste ruimtes, zonder flits. Verboden in de ruimte met het haar van de slachtoffers en in de kelders van Blok 11.
- Kinderen. Het Museum raadt het bezoek af voor kinderen onder de veertien. Het is een advies en geen verbod, maar het is de moeite waard om het serieus te nemen.
- Toegankelijkheid. Een bezoek in een rolstoel is mogelijk en het Museum kan er een uitlenen, maar het terrein is niet toegankelijk gebouwd en de tentoonstellingen in de blokken zijn niet op wielen te bezoeken.
- Eten en drinken. Er zijn cafés bij het bezoekerscentrum van Auschwitz I en bij de parkeerplaats van Birkenau. Eet liever ervoor of erna dan op het terrein zelf.
Delen van het terrein zijn soms gesloten
Afzonderlijke blokken en tentoonstellingen worden gesloten voor conservering of voor tijdelijke tentoonstellingen, en de lijst verandert een paar keer per jaar. We nemen hem hier bewust niet over, want een verouderde lijst is erger dan geen lijst. Het Museum houdt de actuele lijst bij op zijn eigen website.
Hoe wij dit voor je regelen
Je tassen blijven in onze bus in plaats van in een kluisje. Vindt de beveiliging iets waarvan je niet wist dat het verboden was – een zakmes in een dagrugzak is het bekendste voorbeeld – dan neemt je host het in bewaring en geeft het je aan het eind terug.
Je host begeleidt je ook door de beveiligingscontrole en draagt je binnen over aan je gids van het Museum, zodat de dertig minuten voor de toegang geregeld zijn, in plaats van dat je je afvraagt of je wel in de goede rij staat.
Hoe de dag zelf verloopt, uur voor uur →